Başarı aslında kazanmaya giden yoldur ve bu yol rastgele ulaşabilinen bir yol değildir.
İnsanlar başarıyı genellikle başkalarının takdirlerinde ararlar oysa ki başarı zaten sensin… Sahaya çıkan her genç sporcu aslında başarıdır. Bu çocuklara saygı duymak gerekir. Onca strese rağmen hala sahada olmayı tercih ediyorlar.
Aileleri, antrenörler, diğer aileler, takım arkadaşları, rakip takım antrenörleri, rakip oyuncular, rakip veliler, okul, özel dersler, etüt, okul sınavları, özel okul bursluluk sınavları, yerleştirme sınavları, satranç & müzik vb özel dersler ve onlar hala sahadalar. Bunun adı başarı değil maalesef. Başarı onların maç kazanması, en ağır şekilde eleştirilmesi, o genç omuzlar onlarca yük altında eziliyor ve onlar hala sahada.
Evet, kesinlikle bedeller ödenmeden, fedakarlıklar yapılmadan başarıya ulaşılamaz lakin neden başladığını unutarak başarıya ulaşılamaz.
Başarı, sahada onların kendilerini kendilerine ispat etmelidir.
Başarı, haftada yapılan onca antrenman sonrası “takım formasını giymenin” haklı gururudur.
Başarı, kendi ailesinin maçta onu izlemeye gelmesidir.
Başarı, ailesinin maçın sonucu ne olursa olsun onunla gurur duyduğunu bilmesidir.
Başarı, son saniye topunu kaçırmasına rağmen o topu atacak yüreğe sahip olmasının takdir edilmesidir.
Başarı, onun akşam yatarken kendisi için o gün her şeyi yaptığını bilerek uyumasıdır.
Başarı, aynı zamanda onun gece kramp ile uyanmasıdır.
Başarı, akıttığı terin karşılığını sahada almasıdır.
Başarı, sakat ya da hasta olsa da antrenmana gidip, antrenmanı izlemektir.
Başarı, kalan bir yudum suyu takım arkadaşı ile paylaşmayı öğrenmektir.
Başarı, maçı kaybedip merakla ertesi gün antrenman saatini beklemektir.
Başarı, antrenman olmasa bile kendinin sokakta koşmasıdır.
Başarı, onun antrenman gülerek gitmesidir.
Başarı, kendi pozisyonunda oynayan takım arkadaşını desteklemektir.
Onlar zor bir yolculuğun kaptanları ve onları başarıyı kodlarken spor ile birlikte hayatta mutlu bireyler olmalarını sağlamak ana hedefimiz olmalı.
Düşünün yüksek nabızda çalışan ve o nabızda her an anlık ve ileri dönük kararlar veren çocuklar onlar. Bunları yaparken antrenmanlarda bir düdük sesi ile duran, bir düdük sesi ile tekrar antrenmana başlayan ve bu disiplini içselleştirmiş çocuklar.
Bende her kategorisinde oynamaktan onur ve mutluluk duyduğum basketbol sahasında geçirdiğim yolculuğu düşündükçe o çocuklara bir kez daha saygı duyuyorum.
Başarı, o parkeden kaç yaşında bırakılırsa bırakılsın elde kalan ve arkadan gelenlere anlatılacak güzel anılardır.